Viswanathan Anand – XV mistrz świata

Unikalne zdjęcie Ananda z okresu młodzieńczego

Viswanathan Anand na olimpiadzie

Po raz pierwszy świat mógł zobaczyć grę tego genialnego Hindusa w 1984 roku w trakcie trwania XXVI Olimpiady Szachowej w Salonikach (Grecja).

W pierwszej rundzie, w meczu Uganda – Indie, na czwartej szachownicy ekipy hinduskiej pojawił się drobny, zaledwie piętnastoletni młodzieniec, oczywiście nie posiadający jeszcze żadnego tytułu FIDE, a jego ranking wynosił zaledwie 2345 punktów ELO.

Pierwszym przeciwnikiem był czarnoskóry Enoch Barumba (ELO 2200). Partia była zacięta i po pięciu godzinach gry triumfował Anand w końcówce z jakością przewagi. W trzeciej rundzie przegrał z silnym holenderskim arcymistrzem Van der Wielem (ELO 2535*), a w piątej po ciężkiej walce, ponownie uległ mistrzowi międzynarodowemu z Hiszpanii (IM Ochoa de Echaguen, ELO 2430). Były to jedyne porażki Ananda w Salonikach. Wówczas opiekun zespołu hinduskiego dał mu dzień wolny od gry. To dobrze zrobiło młodemu Anandowi, który w dwóch kolejnych rundach wygrał obie partie!

Viswanathan Anand – 1984

Ostatecznie z wynikiem 7,5 punktu z 11 partii miał ósmy wynik na czwartej szachownicy. Viswanathan Anand grał w każdej Olimpiadzie w latach 1984 – 1992. Potem nastąpiła przerwa i dopiero w 2004 roku w Calvii (Hiszpania) pojawił się wraz z drużyną Indii. Był już liderem zespołu z pięknym rankingiem 2781 punktów ELO i występował oczywiście na pierwszej szachownicy. Uzyskał świetny wynik 8 punktów z 11 partii bez porażki. Ostatni olimpijski występ Ananda to udział w XXXVII Olimpiadzie Szachowej w Dreźnie. Ranking miał oszałamiający, bo aż 2803 punkty ELO. Jego gra była jednak słaba: siedem remisów, wygrana ze słabym szachistą mongolskim Batchuulunem (ELO 2303) i porażka z arcymistrzem kanadyjskim Charbonneau (ELO 2510). Był rozczarowany występem i zaprzestał reprezentowania kraju w Olimpiadach Szachowych dość wykrętnie tłumacząc absencję. Na początku twierdził, że jego ekipa jest słaba i musi grać z nisko notowanymi przeciwnikami tracąc dużo punktów ELO. Kiedy Hindusi podciągnęli się i dysponowali wieloma silnymi arcymistrzami, Anand podał inne powody, ale nikt już temu nie wierzył….

 * W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku posiadanie rankingu od 2500 do 2550 oznaczało silnego arcymistrza. Szachiści mający powyżej 2550 ELO należeli już do czołówki światowej. Elity szachowe miały powyżej 2600 ELO. Dla przykładu w Salonikach 1984 grało 521 zawodników z których tylko 9. miało ranking powyżej 2600 ELO, a grała praktycznie cała czołówka światowa!

Obrona królewsko – indyjska [E94]

XXVI Olimpiada Szachowa, Saloniki 1984

Barumba (Uganda) 2200 – Anand (Indie) 2345

1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.Sf3 0–0 5.e4 d6 6.Ge2 Sbd7 7.0–0 e5 8.de5 de5 9.b3 He7 10.Hc2 c6 11.Gb2 We8 12.Wad1 Sf8 13.h3 Sh5 14.Sh2 Sf4 15.Gc1 S4e6 16.Ge3 Sd4 17.Hc1 Sfe6 18.Gg4 Hb4 19.Ge6 Ge6 20.Gd4 ed4 21.Se2 Wad8 22.Wd3 Gc8 23.f3 f5 24.Hg5 He7 25.He7 We7 26.Wfd1 fe4 27.fe4 We4 28.Sg3 We7 29.Sf3 c5 30.Kh2 Wde8 31.Kg1 b6 32.Kf2 Gb7 33.W1d2 Gh6 34.We2 Ge3 35.Kf1 h5 36.Sh1 Wf8 37.Sf2 Wef7 38.Wde3 de3 39.We3 Gf3 40.gf3 Wf3 41.Wf3 Wf3 i białe poddały się.

Obrona sycylijska [B42]

XXVI Olimpiada Szachowa, Saloniki 1984

 GM Van der Wiel (Holandia) 2535 – Anand (Indie) 2345

1.e4 c5 2.Sf3 e6 3.d4 cd4 4.Sd4 a6 5.Gd3 Sc6 6.Sc6 bc6 7.0–0 g6 8.e5 Gg7 9.f4 d6 10.Sd2 de5 11.fe5 Ge5 12.Sc4 Gd4 13.Kh1 Se7 14.Gh6 f5 15.He1 Sd5 16.Wd1 Gf6 17.g4 He7 18.gf5 gf5 19.Hg3 Hc7 20.Hh3 Gb7 21.Hh5 Kd8 22.Gf5 ef5 23.Hf5 Ge7 24.Se5 Hc8 25.Hf7 Hh3 26.Gg5 Kc8 27.Wf3 i czarne poddały się.

Obrona sycylijska [B33]

XXVI Olimpiada Szachowa, Saloniki 1984

Anand (Indie) 2345 – Hergott (Kanada) 2240

1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.d4 cd4 4.Sd4 e5 5.Sb5 Sf6 6.S1c3 d6 7.Gg5 a6 8.Sa3 b5 9.Sd5 Ha5 10.Gd2 Hd8 11.Sf6 Hf6 12.c4 Hg6 13.f3 Ge7 14.cb5 Sd4 15.Ge3 0–0 16.Gd4 ed4 17.Hd2 d5 18.Gd3 Gg5 19.He2 de4 20.Ge4 Gf5 21.0–0 Ge3 22.Kh1 Ge4 23.fe4 He4 24.Wad1 ab5 25.Sb5 Wa2 26.Sd4 He5 27.Sf5 Gf4 28.Hg4 g5 29.Wde1 h5 30.Sh6 Kg7 31.Hh5 Hb2 32.Sf5 Kg8 33.Hg4 Hd2 34.Wd1 Hb4 35.Wd4 Hb8 36.h3 Kh7 37.Wdf4 gf4 38.Hg7 i mat.