XXI (21) Olimpiada Szachowa - Nicea 1974

📖 Wielka Księga Olimpiad Szachowych - kompletna kronika olimpijska

KARTA OLIMPIADY SZACHOWEJ

Krótka charakterystyka wydarzenia:

• Miejsce i data: Nicea, Francja, 6-30 czerwca 1974
• Złoty medal: ZSRR - 46,0 pkt (Karpow, Korcznoj, Spasski, Petrosjan, Tal, Kuźmin; kapitan: Wasilij Smysłow); srebro Jugosławia 37,5 pkt, brąz USA 36,5 pkt
• Kluczowa postać: Anatolij Karpow - lider drużyny ZSRR i przyszły mistrz świata: 12 pkt z 14 partii (86%), bez porażki, złoty medal na I szachownicy
• Ciekawostka: Ostatnia olimpiada rozegrana systemem kołowym. Maraton 24 dni gry niemal bez przerwy sprawił, że od kolejnej olimpiady wprowadzono system szwajcarski.

Dane ebooka:

• Autor: Krzysztof Puszczewicz
• Seria: Wielka Księga Olimpiad Szachowych
• Wydanie: drugie
• Rok wydania: 2026
• Liczba stron: 989
• Format: PDF (wysoka jakość, natychmiastowe pobieranie)
• Język: Polski

Dlaczego warto przeczytać ten tom?

Odkryj kulisy Nicei 1974, gdzie drużyna ZSRR z Karpowem, Korcznojem, Spasskim, Petrosjanem i Talem przeszła przez cały turniej bez jednej przegranej partii, a losy polskiego awansu do finału A ważyły się do ostatniej dogrywki w meczu z Puerto Rico. Ta kronika odtwarza olimpiadę, której oficjalny biuletyn nigdy nie ukazał się w komplecie.

NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA (Q&A)

Kto wygrał XXI Olimpiadę Szachową w Nicei (1974)?

Zwyciężyła reprezentacja ZSRR (46,0 pkt), wyprzedzając Jugosławię (37,5 pkt) oraz USA (36,5 pkt), które brąz wywalczyły przy równej liczbie punktów z Bułgarią. Kluczem do sukcesu była kompletna dominacja: żaden z sześciu sowieckich szachistów nie przegrał partii, a przewaga nad drugą drużyną wyniosła 8,5 punktu.

Jak poradziła sobie Polska na Olimpiadzie w Nicei?

Polska drużyna w składzie Włodzimierz Schmidt, Zbigniew Doda, Krzysztof Pytel, Jerzy Kostro, Jan Adamski i Jerzy Pokojowczyk (kapitan: Stefan Witkowski) zajęła 23. miejsce (7. w finale B). Do finału A zabrakło jednego punktu - zadecydowała porażka 1,5:2,5 z Walią, sklasyfikowaną przed turniejem dopiero na 49. miejscu. Występ oceniono jako kompromitujący, tym bardziej że rok wcześniej Polacy byli czwarci na mistrzostwach Europy w Bath. Najwięcej punktów dla biało-czerwonych zdobył Włodzimierz Schmidt (12,5 pkt z 21 partii), a najlepszy wynik procentowy uzyskał Jerzy Kostro (62%).

Czy w ebooku znajdują się wszystkie dostępne partie z tego turnieju?

Tak, wszystkie dostępne. Nicea była pierwszą olimpiadą w historii bez pełnego biuletynu - zamiast kompletu organizatorzy publikowali tylko 40 wybranych partii, więc część z ponad 3000 rozegranych pojedynków zaginęła bezpowrotnie. Ebook zawiera ponad 1600 partii zebranych z biuletynów olimpijskich i periodyków szachowych z wielu krajów, w tym komplet partii reprezentacji Polski, ocalony dzięki Władysławowi Litmanowiczowi. Wybrane zapisy opatrzone są komentarzami samych uczestników, m.in. Wiktora Korcznoja, Lajosa Portischa, Vlastimila Horta, Ulfa Anderssona i Raymonda Keene’a, a także sędziego głównego Aleksandra Kotowa i kapitana ZSRR Wasilija Smysłowa.

Dlaczego ta Olimpiada była wyjątkowa?

Turniej w Nicei przeszedł do historii jako ostatni rozegrany systemem kołowym, a zarazem rekordowy pod względem frekwencji: 74 drużyny i 445 zawodników, w tym 47 arcymistrzów. Olimpiada uświetniała 50-lecie FIDE, była ostatnim występem Wiktora Korcznoja w barwach ZSRR, a podczas kongresu FIDE tytuł arcymistrza otrzymał Eugenio Torre - pierwszy szachista z Azji.

Dlaczego w Nicei zabrakło Roberta Fischera?

Mistrz świata od zdobycia tytułu nie uczestniczył w żadnych rozgrywkach. Według ówczesnej prasy postawił warunek nie do spełnienia: mecze drużyny USA miały odbywać się w osobnym pomieszczeniu. Zabrakło także Benta Larsena i Roberta Hübnera.

KULISY HISTORII

Żart bogini Caissy

Rok 1974. FIDE świętuje 50-lecie, a Nicea - miasto, które swoją nazwę zawdzięcza bogini zwycięstwa Nike - przyjmuje rekordową liczbę drużyn. Za fasadą Lazurowego Wybrzeża kryje się jednak chaos: brakuje autobusów, obiady są tak słabe, że kapitanowie składają oficjalny protest, a w ogromnej hali Pałacu Wystaw szwankuje klimatyzacja. Przed ostatnią rundą eliminacji los zdaje się sprzyjać Polakom - Walia pokonuje Szkocję dokładnie takim wynikiem, jakiego potrzebowali. Wystarczyło już tylko wygrać 4:0 z Puerto Rico...

Krzysztof Puszczewicz w swoim opracowaniu zabiera Cię za kulisy oficjalnych wyników. Odkryjesz:

• Jak Walia, bez żadnych szachowych tradycji, odebrała Polsce awans do finału A i dlaczego polscy zawodnicy nie od razu wiedzieli, z kim grają?
• Dlaczego Tigran Petrosjan chciał zaproponować remis w meczu z Walią i co odpowiedział mu kapitan Smysłow?
• Jak sowiecka drużyna przeszła przez całą olimpiadę bez jednej przegranej partii?
• Dlaczego Nikaragua przyjechała do Nicei w składzie dwuosobowym?
• Jak prezydent FIDE Max Euwe zmagał się z “Turkiem” - repliką słynnego automatu Kempelena?

To nie jest suchy zapis tabelaryczny. To opowieść o emocjach, które towarzyszyły każdemu ruchowi na szachownicy.

CO ZNAJDZIESZ W ŚRODKU?

Kupując ten tom serii, otrzymujesz kompletne kompendium wiedzy:

• Pełna kronika runda po rundzie: 9 rund eliminacji i 15 rund finałów omówionych dzień po dniu, z relacjami naocznego świadka - Władysława Litmanowicza.
• Ponad 1600 partii: wszystkie zachowane zapisy, w tym komplet partii Polaków, wiele z komentarzami uczestników.
• Unikalne statystyki: tabele wszystkich grup eliminacyjnych i pięciu finałów (A-E), wyniki indywidualne każdej drużyny, najlepsze rezultaty na poszczególnych szachownicach.
• Tło epoki: najważniejsze turnieje lat 1973-1974, mecze pretendentów i lista rankingowa czołówki świata.
• Galeria: zdjęcia uczestników i sali gry, karykatury oraz okolicznościowe znaczki pocztowe z Francji, Mali, Nigerii i Węgier.

FRAGMENT KSIĄŻKI

“Hotele były oddalone o kilka kilometrów od sali gry, a ponieważ brakowało... autobusów, wielu zawodników często szło na rundę piechotą. Całość warunków socjalnych dopełniały, z iście francuską oszczędnością, serwowane obiady o tak niskim standardzie, że kapitanowie drużyn złożyli w tej sprawie oficjalny protest. Nic to jednak nie pomogło i część ekip zaczęła żywić się na własny koszt. Biedne kraje socjalistyczne nie stać było oczywiście na taki luksus, toteż musiały korzystać z oficjalnych posiłków do końca rozgrywek.”