XVIII Olimpiada Szachowa - Lugano 1968
O książce
XVIII (18) Olimpiada Szachowa - Lugano 1968
📖 Wielka Księga Olimpiad Szachowych - kompletna kronika olimpijska
KARTA OLIMPIADY SZACHOWEJ
Krótka charakterystyka wydarzenia:
- Miejsce i data: Lugano, Szwajcaria, 17 października - 7 listopada 1968
- Złoty medal: ZSRR (Petrosjan, Spasski, Korcznoj, Geller, Poługajewski, Smysłow)
- Kluczowa postać: Robert Fischer, wielki nieobecny. Po obejrzeniu sali gry wyjechał z Lugano przed startem, a osłabieni Amerykanie przegrali brązowy medal o pół punktu.
- Ciekawostka: Na wniosek Polski po raz pierwszy mecz z eliminacji zaliczano do finału jako I rundę, co miało ukrócić “podkładanie się” drużyn.
Dane ebooka:
- Autor: Krzysztof Puszczewicz
- Seria: Wielka Księga Olimpiad Szachowych
- Wydanie: drugie
- Rok wydania: 2026
- Liczba stron: 862
- Format: PDF (wysoka jakość, natychmiastowe pobieranie)
- Język: Polski
Dlaczego warto przeczytać ten tom?
Odkryj kulisy Lugano 1968, gdzie radziecka drużyna przeszła cały turniej bez jednej przegranej partii i zdobyła złoto z rekordowym wynikiem, a Robert Fischer spakował walizki, zanim padł pierwszy ruch. To olimpiada, na której Bułgaria wyprzedziła faworytów i stanęła na podium, a Polska po siedmiu rundach finału była trzecia, by w decydującej fazie osunąć się w tabeli.
NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA (Q&A)
- Kto wygrał XVIII Olimpiadę Szachową w Lugano (1968)?
- Zwyciężyła reprezentacja ZSRR, wyprzedzając Jugosławię oraz Bułgarię. Kluczem do sukcesu była drużyna złożona wyłącznie z arcymistrzów, w której żaden z sześciu zawodników nie przegrał partii. Radzieccy szachiści zdobyli 82% możliwych punktów, co było rekordem dotychczasowych olimpiad, a Wasilij Smysłow uzyskał najlepszy wynik procentowy turnieju (92%).
- Jak poradziła sobie Polska na Olimpiadzie w Lugano?
- Polska drużyna w składzie Jerzy Kostro, Jacek Bednarski, Zbigniew Doda, Włodzimierz Schmidt, Jan Adamski i Romuald Grąbczewski zajęła 11. miejsce w finale A. Sam awans do finału głównego, drugi po wojnie, był dużym sukcesem, a po siedmiu rundach finału biało-czerwoni zajmowali nawet trzecie miejsce. Potem przyszła seria porażek. Najwięcej punktów dla biało-czerwonych zdobył Włodzimierz Schmidt (8,5 z 14 partii), a Kostro i Schmidt wypełnili normy na tytuł mistrza międzynarodowego.
- Czy w ebooku znajdują się wszystkie dostępne partie z tego turnieju?
- Tak, to komplet: ebook zawiera wszystkie 1906 rozegranych partii (sześć pojedynków oddano walkowerem). Wybrane zapisy opatrzono komentarzami z epoki, m.in. Aleksandra Koblenca, Stefana Witkowskiego i Igora Bondarewskiego.
- Dlaczego ta Olimpiada była wyjątkowa?
- Turniej w Lugano przeszedł do historii z powodu zmiany regulaminu przeforsowanej przez Polskę, skandalu z udziałem Fischera oraz rekordowej obsady: 53 reprezentacje ze wszystkich zamieszkanych kontynentów i 41 arcymistrzów. Po raz pierwszy wszystkie zespoły zgłosiły pełne, sześcioosobowe składy.
KULISY HISTORII
DUSZNA SALA, WIELKI NIEOBECNY I BUŁGARSKA SENSACJA
Rok 1968. Świat ma jeszcze przed oczami stłumioną Praską Wiosnę, a uwagę mediów pochłaniają Igrzyska Olimpijskie w Meksyku. Szwajcaria po raz pierwszy organizuje tak masową imprezę szachową i robi to oszczędnie: wybiera turystyczne Lugano w martwym sezonie, a ponad sto stolików wciska do pawilonu wystawowego Padiglione Conza. Szwankuje oświetlenie, psują się (szwajcarskie!) zegary, a kibice stoją tuż za plecami grających.
Krzysztof Puszczewicz w swoim opracowaniu zabiera Cię za kulisy oficjalnych wyników. Odkryjesz:
- Dlaczego Robert Fischer opuścił Szwajcarię przed pierwszą rundą, nie żegnając się nawet z kapitanem drużyny?
- Jak żart Oscara Panno w rozmowie telefonicznej sprawił, że Mieczysław Najdorf, który zapowiadał grę wyłącznie w finale, po dwóch dniach był już w Lugano?
- W jaki sposób Bułgaria, której nikt nie widział na podium, wywalczyła brąz przed USA?
- Dlaczego po raz pierwszy po wojnie zabrakło w reprezentacji Polski Bogdana Śliwy?
- Jak doszło do tego, że Polacy, trzeci po siedmiu rundach finału, w kolejnych sześciu przegrali 11 partii, wygrywając tylko jedną?
- Dlaczego w piątki i soboty grano w nietypowych godzinach i kto ostro protestował przeciw temu regulaminowi?
To nie jest suchy zapis tabelaryczny. To opowieść o emocjach, które towarzyszyły każdemu ruchowi na szachownicy.
CO ZNAJDZIESZ W ŚRODKU?
Kupując ten tom serii, otrzymujesz kompletne kompendium wiedzy:
- Pełna kronika runda po rundzie: Szczegółowe omówienie siedmiu dni eliminacji i wszystkich rund finałów A, B, C i D, dzień po dniu.
- Komplet partii: Wszystkie 1906 rozegranych partii z kodami debiutów ECO, wybrane z komentarzami z epoki.
- Unikalne statystyki: Tabele grup eliminacyjnych, krzyżówki czterech finałów, wyniki indywidualne każdej drużyny, rankingi szachownic i rekordy turnieju, których nie znajdziesz w popularnych bazach.
- Polski wątek: Kulisy wyboru składu i kolejności szachownic oraz relacje Władysława Litmanowicza z sali gry.
- Tło epoki: Przegląd najważniejszych turniejów lat 1967-1968, w tym cyklu pretendentów, z którego Borys Spasski wyszedł jako rywal mistrza świata Tigrana Petrosjana.
- Galeria uczestników: Ponad 200 zdjęć z epoki oraz sylwetki zawodników, od mistrzów świata po debiutantów z Andory, Singapuru czy Wysp Dziewiczych.
FRAGMENT KSIĄŻKI
“W Lugano zespół USA przeprowadził mały rekonesans po sali turniejowej i po jej obejrzeniu Robert Fischer stwierdził, że w takiej sali grać nie będzie! Jego zdaniem odległość między grającymi, a publicznością powinna wynosić minimum 5 metrów, zaś oświetlenie winno być lepsze. Kiedy organizatorzy odpowiedzieli, że nie dysponują inną salą, Amerykanie zaproponowali, aby... mecze ich drużyny odbywały się w innym miejscu, bez publiczności i przy lepszym oświetleniu, co oczywiście zostało odrzucone, gdyż podobne żądania mogły wysunąć pozostałe zespoły! (...) Po tej wymianie poglądów, Fischer, zawsze wierny sobie, spakował po prostu swoje rzeczy i nie żegnając się nawet z kapitanem drużyny, opuścił Szwajcarię.”