II Kobieca Olimpiada Szachowa - Split 1963

II (2) Kobieca Olimpiada Szachowa - Split 1963

📖 Wielka Księga Olimpiad Szachowych - kompletna kronika olimpijska

KARTA OLIMPIADY SZACHOWEJ

Krótka charakterystyka wydarzenia:

• Miejsce i data: Split, Jugosławia (obecnie Chorwacja), wrzesień - październik 1963 r..
• Złoty medal: ZSRR (Nona Gaprindaszwili, Tatiana Zatułowska, Kira Zworykina).
• Kluczowa postać: Verica Nedeljković (Jugosławia) - uzyskała fenomenalny wynik 100%, wygrywając wszystkie 12 rozegranych partii.
• Ciekawostka: Reprezentacja Mongolii sprawiła gigantyczną sensację, gromiąc faworyzowaną drużynę USA aż 2:0.

Dane ebooka:

• Autor: Krzysztof Puszczewicz
• Seria: Wielka Księga Olimpiad Szachowych
• Wydanie: Trzecie, uzupełnione
• Rok wydania: 2025
• Liczba stron: 163
• Format: PDF (wysoka jakość, natychmiastowe pobieranie)
• Język: polski

Dlaczego warto przeczytać ten tom?

Przenieś się do słonecznego Splitu, gdzie w cieniu palm i nowoczesnego hotelu "Marjan" rozegrał się jeden z najbardziej zaciętych pojedynków w historii kobiecych szachów. Odkryj kulisy II Olimpiady, gdzie ZSRR i Jugosławia szły "łeb w łeb", a losy tytułu ważyły się w bezpośrednim, niezwykle nerwowym starciu gigantów w 14. rundzie. To nie tylko zapis partii, to historia triumfu Vericy Nedeljković i bolesnego rozczarowania polskiej drużyny.

NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA (Q&A)

• Kto wygrał II Olimpiadę Szachową w Splicie (1963)? Zwyciężyła reprezentacja ZSRR, wyprzedzając Jugosławię oraz NRD. Kluczem do sukcesu była niesamowita forma mistrzyni świata Nony Gaprindaszwili (11,5 pkt z 12) oraz solidność całego zespołu.
• W jaki sposób Henryka Konarkowska przegrała wygraną partię? Dramatyczna porażka z Lazarević, gdzie Polka w niedoczasie nie zauważyła upływu czasu u rywalki i została zamatowana na "spadniętej chorągiewce".
• Jakie czynniki pozaszachowe wpłynęły na wyniki? Dowiesz się o presji towarzyszącej meczowi na szczycie, który obserwowany był przez tłumy kibiców zgromadzonych w sali gry.

To nie jest suchy zapis tabelaryczny. To opowieść o emocjach, które towarzyszyły każdemu ruchowi na szachownicy - od euforii Mongołek, po łzy Amerykanek.

CO ZNAJDZIESZ W ŚRODKU?

Kupując ten tom serii, otrzymujesz kompletne kompendium wiedzy:

• Pełna kronika runda po rundzie: Szczegółowe omówienie przebiegu turnieju dzień po dniu, z wynikami każdej partii.
• Unikalne statystyki: Zestawienia wyników indywidualnych i drużynowych oraz tabele postępów.
• Galeria uczestników: Unikalne zdjęcia zawodniczek, w tym słynne ujęcia Gaprindaszwili, Lazarević czy polskiej ekipy.
• Analiza kluczowych partii: Zrozum, dlaczego wygrane pozycje kończyły się remisami i jak rodziły się genialne kombinacje w partiach mistrzyń

FRAGMENT KSIĄŻKI

Split, 21 września - 10 października 1963 r.

Trzeba było czekać aż 6 lat na kolejną, drugą Olimpiadę Kobiet. Nie spotkała się ona, co prawda z tak dużym oddźwiękiem jak poprzednia, ale dzięki obecności Mongolii, w Jugosławii (obecnie Chorwacji) zameldowały się drużyny z trzech kontynentów.

Reprezentacja Polski przybyła w bardzo silnym składzie. Ponieważ od tej Olimpiady można było dysponować zawodniczką rezerwową - do Krystyny Hołuj (grającej po zamążpójściu pod nazwiskiem Radzikowska) i Mirosławy Litmanowicz, dokooptowana została, i to od razu na pierwszą szachownicę, bardzo uzdolniona 25. letnia Henryka Konarkowska. W rozegranych w Myślenicach XV mistrzostwach Polski mistrzynią kraju została właśnie Konarkowska, wicemistrzynią Litmanowicz, zaś brązowy medal zdobyła Hołuj-Radzikowska. Ciekawe, że zawody rozegrano systemem dwukołowym (wszystkie zawodniczki grały ze sobą po dwie partie) oraz to, że wspomniane szachistki wszystkie partie między sobą zakończyły remisami skupiając się na pozostałej konkurencji. Podobnie jak w 1960 roku, impreza ta rozegrana była także jako turniej kobiecej kadry narodowej.

Do Split przyjechało wiele gwiazd kobiecych szachów na czele z 22. letnią mistrzynią świata Noną Gaprindaszwili. Wreszcie całą Olimpiadę mogła rozegrać Fenny Heemskerk (Holandia), ale na pierwszej szachownicy zadebiutowała 35. letnia Corry Vreeken, mistrzyni kraju z roku 1962. Jugosławia legitymowała się znakomitym składem. Na szachownicy liderki zagrała Milunka Lazarević, która w 1963 roku po raz siódmy (!) zdobyła tytuł mistrzyni Jugosławii. Funkcję wiceliderki pełniła wcale nie słabsza Verica Nedeljković, także pięciokrotna uczestniczka finałowych rozgrywek o mistrzostwo świata (najlepsze miejsce zajęła w Płowdiw w 1959 r., gdzie była druga). Podobnie jak w Emmen liderką ekipy Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) była Edith Keller-Herrmann, która w turnieju kandydatek w Płowdiw 1959 była czwarta - piąta w piętnastoosobowej stawce rywalek (1.Zworykina 11,5 p. z 14, 2. Nedeljković 10,5 p., 3. Wolpert 9,5 p. 4 - 5. Rootare i Keller-Herrmann po 9 p. itd.). Ewa Kertesz (nazwisko panieńskie Fürst), po drugim zamążpójściu, pod nazwiskiem Karakas prowadziła do walki Węgry. Na drugich międzynarodowych mistrzostwach Polski rozegranych w Grudziądzu w 1962 roku była druga. Dała się wyprzedzić jedynie sławnej Margarecie Perevoznić.